دلتنگی یعنی چه؟

انسان‌ها ذاتاً موجوداتی اجتماعی هستند. اکثر مردم خواهان سطحی معقول از صمیمیت، همراهی و ارتباط پایدار با دیگران هستند. در سوی دیگر ارتباط، تنهایی و دلتنگی قرار دارد. وقتی نمی‌توانید کسی را که برایتان مهم است ببینید یا با او صحبت کنید، درد غیبت او و خاطرات دورانی که با هم سپری کرده‌اید به صورت اجتناب‌ناپذیر در ذهن شما مرور می‌شود. همان‌طور که بسیاری از ما نیز در موقعیت‌هایی بوده‌ایم که نمی‌توانیم عزیزان خود را برای مدت طولانی ببینیم. احساس از دست دادن افراد یا بخش‌هایی از زندگی شما، باعث احساس استرس، غم و افسردگی می‌شود.

گاهی اوقات، می‌توانید با تماس تلفنی یا رفتن به آن‌جا دلتنگی پدید آمده را حل کنید. اما همیشه امکان برقراری ارتباط مجدد وجود ندارد. در این‌جاست که احساس از دست دادن و غم و اندوه ناشی از آن، شروع به تحت‌الشعاع قرار دادن همه جنبه‌های زندگی روزمره شما می‌کند. بیش از حد در مورد تنهایی فکر کردن به طور کلی کمک زیادی به تسکین ناراحتی شما نمی‌کند؛ خواه جدایی باشد یا سوگواری.

آیا دلتنگی بر جسم ما تاثیر می‌گذارد؟

دلتنگی برای بعضی انسان‌ها می‌تواند آنقدر شدید باشد که تظاهرات جسمی بروز کند. این موضوع برای فرد می‌تواند به شدت طاقت‌فرسا باشد. همچنین می‌تواند به سرعت سایر جنبه‌های زندگی شما را نیز تحت سلطه خود درآورد و اغلب حالتی پایان‌ناپذیر توصیف می‌شود. ما به عنوان انسان، به طور طبیعی با مردم ارتباط برقرار می‌کنیم. ممکن است به دلایل زیادی دلتنگ انسان‌ها باشیم، اما یک چیز مسلم است، زمانی که آن احساس به وجود می‌آید، رهایی از آن سخت می‌شود. نکته‌ای بدیهی این است که وقتی دلتان برای کسی تنگ می‌شود به این معنی است که واقعاً به آن شخص اهمیت می‌دهید. برای او ارزش قائل می‌شوید و شما به این شخص در زندگی خود نیاز دارید. زیرا باعث می‌شود احساس بهتری داشته باشید و شادتر زندگی کنید.

چه اتفاقاتی باعث بروز دلتنگی می‌شود؟

وقتی انسان به شدت دلتنگ کسی هست به مثابه این است که زخم‌های تازه‌ای وجود دارند. در نتیجه هر چیزی می‌تواند این زخم را تحریک کند. با در نظر گرفتن این نکته که ذهن با این حجم از اطلاعات، خاطرات و احساساتی که می‌تواند در خود نگه دارد قدرتمند است، وقتی دل انسان برای کسی تنگ می‌شود خاطرات قدیمی زنده می‌شوند.

مکان‌ها، غذاها، آهنگ‌ها، عطرها و حتی چیزهای تصادفی می‌توانند ما را به یاد کسی بیندازند و به ناچار ما را به سمت مرور خاطرات سوق می‌دهند. نکته‌ای که کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد این است که فرار از این احساسات ممکن است کمکی به بهبود شرایط نکند.

خاطرات، شمشیری دو لبه!

نکته‌ای که در مورد زندگی باید خاطر نشان کرد این است که زندگی به راه خود ادامه می‌دهد. بنابراین گرامی داشتن خاطرات بسیار خوب است. اما اجازه دادن به آن خاطرات برای جلوگیری از حرکت رو به جلو مفید نیست. بهتر است وقتی به کسی که دلتان برایش تنگ شده است فکر می‌کنید، به اوقات خوب، لحظات خنده‌دار و اتفاقات شیرین فکر کنید. اما مهمترین چیز این است که بیش از حد فکر نکنید زیرا هدف این است که احساس بهتری داشته باشید. نه این‌که آسیب ببینید و غمگین شوید.

همه‌گیری کووید-19 مزید بر علت!

در مدت همه‌گیری کووید-19 یکی از سخت‌ترین مسائل در مورد زندگی انسان‌ها، جدا شدن از افرادی است که دوستشان داریم و فعالیت‌هایی که قبلاً مشترکا انجام می‌دادیم. بین فاصله‌گذاری اجتماعی، محدودیت‌های سفر و در برخی موارد نیاز به قرنطینه، همه ما با سطوح جدیدی از انزوا دست و پنجه نرم می‌کنیم.

چه راه‌‌کارهایی برای کمتر شدن اثرات دلتنگی پیشنهاد می‌شود؟

  • به شخص مورد نظر بگویید که دلتان برای او تنگ شده است.

اولین پیشنهاد که بدیهی‌ترین و واضح‌ترین است این است که با هر شخصی که دلتنگش می‌شوید در تماس باشید. گاهی فقط باید با کسی که دلتنگ او هستید صحبت کنید. اگر احساس شجاعت می‌کنید و توانایی دارید، صحبت کردن با فردی که باعث چنین احساسات شدیدی می‌شود ممکن است راه حلی خوب برای شما باشد. با احترام به سراغ فرد مورد نظر بروید و صحبتی صادقانه و صمیمانه داشته باشید. شما می‌توانید مستقیماً در مورد این واقعیت که دلتان برای آن‌ها تنگ شده است صحبت کنید. ممکن است آن‌ها هم دلتنگ شما شده باشند و نمی‌دانستند چگونه با شما ارتباط برقرار کنند یا خیلی ترسیده‌اند که این کار را انجام دهند. خود این موضوع ممکن است فرصتی را برای اصلاح و احیای رابطه شما باز کند.

  • برقراری تماس‌های تصویری و صوتی مخصوصا در همه‌گیری کووید-19 می‌تواند کمک‌کننده باشد.

دیدن چهره یکی از عزیزان و شنیدن صدای آن‌ها قدرتی منحصر به فرد برای نشاط بخشیدن به ما دارد. اگر در مورد ارتباطات مجازی احساس خستگی می‌کنید، سعی کنید درباره فعالیتی که به اشتراک می‌گذارید یا زمانی که با هم ارتباط برقرار می‌کنید خلاق باشید. با هم ناهار بخورید، حین پختن غذا تماس تصویری برقرار کنید، یک بازی انجام دهید یا برنامه‌ریزی کنید که یک فیلم را همزمان تماشا کنید. سوالات واقعی در مورد اینکه شخص چه احساسی دارد و جنبه‌های زندگی او چگونه پیش می‌رود بپرسید. هر چه مبادله شخصی‌تر و بازتر باشد، حتی از راه دور به فرد احساس نزدیکی خواهید کرد.

  • با خود صادق باشید و از سرکوب احساسات خود بپرهیزید.

وقتی صحبت از احساسات شما می‌شود، نادیده گرفتن و سرکوب کردن همیشه بهترین سیاست نیست. هنگامی که نمی‌توانید احساسی را به طور کامل تشخیص دهید، باعث اضطراب یا افسردگی شما می‌شود. انکار احساسات سبب انباشت آن‌ها شده و سیکلی معیوب پدیدار می‌شود.

  • سعی کنید خود را مشغول انجام کارهای مختلف نگه دارید.

گاهی اوقات، شما به یک حواس‌‌پرتی خوب نیاز دارید. بیان احساسات از طریق نوشتن یادداشت، نقاشی کشیدن یا نواختن موسیقی می‌تواند ایده خوبی باشد. بعضی مواقع غم از دست دادن یا دلتنگی غیر‌قابل تحمل می‌شود. در نتیجه باید فعالیت‌های دیگری پیدا کنید تا ذهن خود را مشغول نگه دارید. دوستانتان را ببینید، ورزشی مانند دویدن انجام دهید یا از یک موزه دیدن کنید. حتی تماشای یک فیلم خنده‌دار می‌تواند به شما کمک کند تا افکار منفی را دور نگه دارید. البته این افکار همچنان ظاهر خواهند شد، اما حداقل شدت و تکرار کمتری خواهند داشت.

  • مدیتیشن کنید.

ذهن شلوغ با افکار بی‌پایان درباره کسی که دلتان برایش تنگ شده، خیلی سریع می‌تواند به امری خسته‌کننده و طاقت فرسا تبدیل شود. آن زمان است که انجام هر کاری برای شما سخت می‌شود. زیرا درگیر افکار بی‌پایان آن شخص و خاطرات و تجربیات مشترک می‌شوید. در نتیجه خالی کردن ذهن از تمام سر و صداها می‌تواند آرامش نسبی را به شما بازگرداند.

سخن آخر، وقتی نمی‌توانید افراد مورد علاقه خود را ببینید، طبیعی است که دلتان برای افرادی که به آن‌ها اهمیت می‌دهید تنگ شود. این ناراحتی یکی از پیامدهای توانایی دوست داشتن است. از لحظاتی که با هم می‌گذرانید لذت ببرید. حتی از لحظات آرامی که هیچ اتفاق خاصی نمی‌افتد. وقتی از هم جدا هستید، با دانستن این‌که از زمان با هم بودنتان بهترین استفاده را کردید، احساس آرامش بیشتری خواهید کرد و تا زمانی که دوباره آن‌ها را ببینید، خاطرات خوبی خواهید داشت.

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.