اثر داروهای ضدفشار خون از دسته ACEI و ARB بر تنظیم سیستم ایمنی

فشار خون بالا و التهاب مزمن

از آنجایی که فشار خون بالا معمولاً با التهاب مزمن همراه است، بررسی اثرات داروها بر سیستم ایمنی، یک تحقیق مورد نیاز در ایمونولوژی است. به این ترتیب انتخاب دارو، خواص فیزیکی و شیمیایی ماده موثره و همچنین اثرات آن بر روی سیستم ایمنی حائز اهمیت است. در این مقاله اثر رایج‌ترین داروهای مورد استفاده در درمان فشار خون شامل مهارکننده‌های تبدیل آنزیم آنژیوتانسین (ACEI) و مسدودکننده‌های گیرنده آنژیوتانسین II (ARB) بر سیستم ایمنی مورد بحث قرار گرفته است.

مهارکننده‌های تبدیل آنزیم آنژیوتانسین و مسدودکننده‌های گیرنده آنژیوتانسین II

ویژگی‌های تنظیم‌کننده سیستم ایمنی ACEI و ARB در بیماران مبتلا به فشار خون بالا و همچنین در مطالعات بر روی مدل‌های حیوانی و مطالعات سلولی مشاهده شده است. ACEI و ARBs، رایج‌ترین داروهای ضد فشار خون مورد استفاده، به طور قابل توجهی بر عملکرد سلول‌های ایمنی تأثیر می‌گذارند. این دو دسته دارویی، مکانیسم‌های پاسخ ایمنی را نه تنها در بیماران مبتلا به فشار خون بالا بلکه در افراد مبتلا به بیماری‌های مرتبط با سیستم ایمنی و التهابی و حتی در افراد سالم تعدیل می‌کنند. بنابراین از خواص تعدیل‌کننده ایمنی ACEI و ARBs اغلب در درمان سایر بیماری‌های التهابی بهره برده می‌شود. استفاده از ACEI و ARB در ترکیب با داروهای ضد فشار خون از دسته‌های دیگر، اثر درمانی سیستمیک جهت بهبود التهاب مزمن را چند برابر می‌کند. با این حال، لازم به ذکر است که در درمان بیماری‌های التهابی باید به تعادل میان جزء ضد التهابی و محافظت در برابر سرطان و میکروب‌ها توجه داشت.

مکانیسم تنظیم سیستم ایمنی

ACEI و ARB عمدتاً با مهار ترشح سیتوکین‌های پیش التهابی و کاهش بیان مولکول‌های چسبندگی و عادی سازی غلظت CRP در پلاسمای خون در تنظیم سیستم ایمنی نقش دارند. این موضوع اهمیت قابل‌توجهی جهت درمان بیماران با بیماری‌های همراه با پاسخ‌های التهابی مزمن زمینه‌ای دارد. بنابراین اثرات ACEI و ARB بر تنظیم سیستم ایمنی ممکن است برای درمان بیماران مبتلا به سندرم متابولیک، آلرژی یا اختلالات خود ایمنی سودمند باشد. در زیر به مکانیسم‌های تنظیم‌کننده سیستم ایمنی برای چند داروی پر کاربرد از این دسته‌ها اشاره شده است.

کاپتوپریل

کاهش در:

  • سنتز TNF- α
  • IL-1
  • رهش IL-1beta، IL-6 و IL-8 توسط سلول‌های مختلف
  • تولید سیتوکین‌های پیش التهابی و تعدیل فعالیت آنتی اکسیدانی
  • بیان بیش از حد TGF-β1
  • تعداد سلول‌های Treg
  • پروتئین واکنشی C  (CRP)
  • فعالیت MPO، غلظت NO  و کاهش بیان ژن iNOS
  • بیان پروتئین‌های CD103، CD80،CD86. و MHC-II
  • مهار بلوغ سلول‌ دندریتیک
  • تعداد سلول‌های نفوذی CCR9+CCL25+
  • فعالیت سلول‌های NK در شرایط آزمایشگاهی

تاثیر غیر‌قابل‌توجه بر:

  • سنتز مکمل C3
  • آبشار سیگنالینگ وابسته به IL-1beta و IL-2
  • تجمع  mRNA برای IL-1 و TNF

افزایش در:

  • سطوح پلاسمایی  IL-10
  • تولید IL-10 و IL-2 توسط سلول‌های ایمنی موش
  • TGF-βو IL-22
  • تمایز سلولی  Treg
  • سنتز آنتاگونیست گیرنده ضد التهابی IL-1  (IL-1RA)

لیزینوپریل

کاهش در:

  • آزادسازی IL-1beta ،IL-6 و IL-8 توسط سلول‌های مختلف
  • مهار تولید ROI
  • تولید IL-12 و IFN-gamma
  • غلظت پلاسمایی TNF-α و CRP

انالاپریل

کاهش در:

  • تولید TNF-α
  • IL-1α پیش التهابی، جذب‌کننده شیمیایی مونوسیت پروتئین-1 و پروتئین ماکروفاژ-1a در زنان
  • نرمال کردن سطح IL-1beta
  • تولید IFN-gamma ،IL-8 و IL-6
  • کولیت با کاهش نفوذ سلول‌های التهابی در روده بزرگ

تاثیر غیر‌قابل‌توجه بر:

  • پاسخ ایمنی با واسطه سلول B

افزایش در:

  • سنتز IL-2 و IL-10 که با افزایش تعداد سلول‌های T ساکن طحال CD4+CD103+CD25- در ارتباط است.
  • تعداد سلول‌های پیش‌ساز اندوتلیال در گردش پس از استرس ایسکمیک
  • تولید IgG2c بدون تأثیر بر سنتز IgG1 در موش‌های ایمن شده با اووالبومین
  • سنتز سیتوکین ضدالتهابی IL-10 در موش‌های نر

والزارتان

کاهش در:

  • غلظت TNF-α و IL-1
  • تولید IL-6
  • غلظت TGF-β1
  • تعداد سلول Th1
  • ممانعت از فعال شدن التهابی ماکروفاژها و سلول‌های چربی
  • سطوح پروتئین‌های کموتاکتیک مونوسیت/ماکروفاژ

لوزارتان

کاهش در:

  • غلظت IL-1beta ،IL-6 و IL-8
  • غلظت پلاسمایی TGF-β 1
  • IFN-gamma ،IL-6 ،IL-17F و IL-22
  • غلظت TNF-α
  • مهار پلاریزاسیون ماکروفاژ M1 و تغییر به سمت فنوتیپ M2
  • پاسخ‌های التهابی با مهار کموتاکسی سلول Th22 در نفروپاتی IgA
  • بلوغ سلول‌های دندریتیک انباشته شده در دستگاه تنفسی و مسدود کردن Th1 و Th17
  • پلاریزاسیون لنفوسیت‌ها
  • پاسخ التهابی با مهار مسیرهای MAPK و NF-kB در لنفوسیت‌های B و T

تاثیر غیر قابل توجه بر:

  • سطح سرمی TGF-β 1 و دفع ادرار

افزایش در:

  • هر دو سطح  TGF-β و IL-22

PubMed-Immunomodulatory Activity of the Most Commonly Used Antihypertensive Drugs-Angiotensin Converting Enzyme Inhibitors and Angiotensin II Receptor Blockers

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید

اینستاگرام  تلگرام  لینکدین  آپارات  توییتر  فیسبوک یوتیوب